Nie oznacza to jednak, że branża odzieżowa i obuwnicza może całkowicie zapomnieć o SENT. Obowiązek nadal występuje przy części importów, wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów, przewozach po odprawie celnej w procedurze 42 00 oraz niektórych przewozach tranzytowych.
W praktyce najważniejsze jest dziś nie samo ustalenie, czy firma handluje odzieżą lub obuwiem, lecz dokładne rozpoznanie kierunku transportu, rodzaju transakcji, pochodzenia towaru i zastosowanej procedury celnej.
Co zmieniło się od 20 czerwca 2026 r.?
Odzież i obuwie zostały objęte systemem SENT 17 marca 2026 r. Początkowo obowiązki obejmowały szeroki zakres przewozów krajowych i międzynarodowych. Po kilku miesiącach Ministerstwo Finansów ograniczyło regulacje.
Od 20 czerwca 2026 r. zgłoszenia nie wymagają co do zasady:
- sprzedaż krajowa pomiędzy przedsiębiorcami,
- przewozy pomiędzy własnymi magazynami lub sklepami w Polsce,
- wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów,
- eksport poza Unię Europejską,
- przewozy odzieży i obuwia stanowiących pomoc humanitarną,
- przewozy realizowane przez operatorów pocztowych w paczkach pocztowych.
Jednocześnie podwyższono progi ilościowe, od których przewóz może zostać objęty SENT.
Dla odzieży próg wzrósł z 10 kg do 31,5 kg masy brutto przesyłki. Dla obuwia został podwyższony z 20 do 64 sztuk.
Zmniejszenie liczby zgłoszeń nie oznacza jednak zniesienia obowiązków dla transportów przywozowych i przewozów o podwyższonym ryzyku podatkowym.
Jakie towary mogą nadal podlegać SENT?
Po nowych zmianach SENT może obejmować:
- towary z działu 61 CN, czyli przede wszystkim odzież i dodatki odzieżowe z dzianin,
- towary z działu 62 CN, czyli głównie odzież i dodatki inne niż z dzianin,
- używaną odzież klasyfikowaną pod kodem CN 6309 00 00,
- obuwie klasyfikowane w dziale 64 CN.
Z zakresu regulacji wyłączono niektóre części odzieży, dodatków i obuwia klasyfikowane pod wskazanymi kodami CN.
Obowiązek zależy nie tylko od kodu towaru, ale również od wielkości przesyłki. SENT może mieć zastosowanie, gdy:
- masa brutto towarów z działu 61 CN przekracza 31,5 kg,
- masa brutto towarów z działu 62 CN przekracza 31,5 kg,
- masa brutto używanej odzieży z kodu CN 6309 00 00 przekracza 31,5 kg,
- przesyłka zawiera więcej niż 64 sztuki obuwia,
- masa przesyłki mieszanej, obejmującej towary z co najmniej dwóch działów CN 61, 62 lub 64, przekracza 31,5 kg.
Przekroczenie progu nie oznacza jeszcze automatycznie, że każdy transport trzeba zgłosić. Kolejnym krokiem jest ustalenie kierunku i charakteru przewozu.
Wewnątrzwspólnotowe nabycie odzieży i obuwia nadal podlega SENT
Jednym z najważniejszych przypadków, w których obowiązek pozostał, jest wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.
Jeżeli polska firma kupuje odzież lub obuwie od kontrahenta w innym państwie Unii Europejskiej, a towar jest przewożony do Polski, przewóz może podlegać zgłoszeniu SENT.
Dotyczy to przykładowo transportu:
- z magazynu w Niemczech do magazynu polskiego dystrybutora,
- z centrum logistycznego w Czechach do sklepu lub hurtowni w Polsce,
- z portu albo magazynu w Holandii do polskiego importera,
- z magazynu zagranicznego dostawcy do centrum e-commerce w Polsce.
Nie ma przy tym decydującego znaczenia, czy towar został wyprodukowany w Unii Europejskiej. Obowiązek może wystąpić również wtedy, gdy odzież lub obuwie pochodzi z Azji, zostało wcześniej dopuszczone do swobodnego obrotu w innym państwie członkowskim, a następnie trafia do Polski.
Polski podmiot odbierający powinien przed rozpoczęciem przewozu sprawdzić kod CN, ilość towaru oraz możliwość zastosowania wyłączenia.
Zagraniczna faktura nie zwalnia z SENT
W praktyce przedsiębiorcy często zakładają, że posiadanie faktury od kontrahenta z Niemiec, Francji, Włoch lub innego państwa UE wystarcza do wyłączenia przewozu z systemu.
Takie podejście jest błędne.
Faktura wystawiona przez zagranicznego dostawcę nie jest dokumentem, który sam w sobie zwalnia z obowiązku zgłoszenia przywozu odzieży lub obuwia do Polski.
Znaczenie ma charakter transakcji i trasa przewozu. Jeżeli mamy do czynienia z WNT, a przesyłka przekracza właściwe progi, należy sprawdzić obowiązki SENT niezależnie od tego, jakie dokumenty handlowe towarzyszą transportowi.
Import z państwa trzeciego do własnego magazynu
SENT nadal obejmuje część przewozów związanych z importem z państw spoza Unii Europejskiej.
Jeżeli odzież lub obuwie przyjeżdża do Polski z państwa trzeciego, zostaje objęte procedurą celną, a następnie trafia do magazynu importera, transport może wymagać zgłoszenia.
Dotyczy to między innymi sytuacji, w której:
- towar przyjeżdża z Chin, Turcji, Bangladeszu lub innego państwa trzeciego,
- zostaje dopuszczony do swobodnego obrotu na granicy lub w porcie,
- następnie jest przewożony do własnego magazynu importera w Polsce.
Taki transport nadal jest traktowany jako przewóz przywozowy, który może podlegać SENT.
Obowiązek może wystąpić także wtedy, gdy towar przemieszcza się do Polski w procedurze tranzytu celnego T1, na przykład z portu lub przejścia granicznego do magazynu albo miejsca odprawy na terytorium kraju.
Import po odprawie celnej i sprzedaż krajowa
Inaczej może wyglądać sytuacja, w której po odprawie celnej towar jest sprzedawany polskiemu nabywcy i przewożony bezpośrednio do jego magazynu.
Jeżeli po dopuszczeniu odzieży lub obuwia do swobodnego obrotu w Polsce dochodzi do sprzedaży krajowej, a przewóz odbywa się do polskiego kupującego, taki transport może korzystać z wyłączenia przewidzianego dla krajowych dostaw.
Przykładowo:
- importer odprawia odzież w polskim porcie,
- następnie sprzedaje ją polskiej sieci handlowej,
- towar jedzie bezpośrednio z portu do magazynu kupującego w Polsce.
Taki model może nie podlegać SENT jako krajowa dostawa towarów.
Różnica pomiędzy przewozem do własnego magazynu importera a przewozem do krajowego nabywcy ma więc duże znaczenie. W obu przypadkach towar pochodzi spoza UE, ale kwalifikacja przewozu może być inna.
WDT po odprawie celnej w procedurze 42 00
Standardowa wewnątrzwspólnotowa dostawa odzieży i obuwia z Polski została wyłączona z SENT. Pozostał jednak istotny wyjątek dotyczący procedury celnej 42 00.
Obowiązek nadal może wystąpić, gdy:
- towar pochodzi z państwa trzeciego,
- zostaje dopuszczony do swobodnego obrotu w Polsce,
- następnie jest bezpośrednio przewożony do odbiorcy w innym państwie członkowskim UE.
Przykładem może być import odzieży do portu w Gdańsku, odprawa w procedurze 42 00, a następnie transport bezpośrednio do magazynu w Niemczech.
Taki przewóz nie korzysta z ogólnego wyłączenia dla WDT i powinien zostać przeanalizowany pod kątem SENT.
Firmy korzystające z procedury 42 00 powinny zwrócić szczególną uwagę na powiązanie dokumentacji celnej, podatkowej i transportowej. Błędne zakwalifikowanie przewozu jako zwykłej WDT może prowadzić do pominięcia obowiązku zgłoszenia.
Tranzyt przez Polskę
Obowiązek SENT może pozostać również przy przewozach rozpoczynających się i kończących poza terytorium Polski, jeżeli trasa przebiega przez Polskę.
W takich sytuacjach obowiązek może spoczywać na przewoźniku.
Nie każdy tranzyt odzieży lub obuwia przez Polskę automatycznie podlega jednak zgłoszeniu. Kluczowe jest ustalenie, czy dany model przewozu mieści się w przepisach ustawy SENT.
Szczególnej analizy wymagają przewozy objęte procedurą T1. Sama procedura celna nie przesądza jeszcze o istnieniu albo braku obowiązku.
Przykładowo przewóz towaru z państwa trzeciego przez Polskę do innego państwa UE, bez dopuszczenia go do swobodnego obrotu w Polsce, może być oceniany inaczej niż transport, w którym odprawa celna i nadanie statusu towaru unijnego następują w Polsce.
Dlatego przy tranzycie nie należy opierać się wyłącznie na ogólnym założeniu, że każdy transport przez Polskę trzeba zgłosić. Konieczna jest analiza punktu rozpoczęcia i zakończenia przewozu, statusu celnego towaru oraz momentu dopuszczenia go do obrotu.
Transport do własnego magazynu a transport do klienta
Jednym z najczęstszych źródeł błędów jest traktowanie wszystkich przewozów po odprawie celnej w taki sam sposób.
Tymczasem znaczenie ma to, dokąd towar jedzie i z jakiego tytułu.
Przewóz do własnego magazynu
Jeżeli importer po odprawie przewozi towar do własnego magazynu w Polsce, obowiązek SENT może nadal wystąpić.
Przewóz do polskiego nabywcy
Jeżeli po odprawie towar zostaje sprzedany krajowemu klientowi i jedzie bezpośrednio do jego magazynu, może korzystać z wyłączenia dla sprzedaży krajowej.
Przewóz do odbiorcy w innym państwie UE
Jeżeli po odprawie w Polsce towar trafia do kontrahenta w innym państwie członkowskim, może podlegać SENT, zwłaszcza przy procedurze 42 00.
Różnice te pokazują, że sama informacja „towar został zaimportowany” nie wystarcza do prawidłowego ustalenia obowiązków.
Status AEO i umowa o współdziałanie
Przepisy przewidują również wyłączenia dla podmiotów posiadających status upoważnionego przedsiębiorcy AEO lub będących stroną umowy o współdziałanie z Szefem Krajowej Administracji Skarbowej.
Wyłączenie może dotyczyć przewozów realizowanych przez podmiot wysyłający albo odbierający.
Status AEO nie zwalnia jednak automatycznie przewoźnika z obowiązków, jeżeli to właśnie przewoźnik odpowiada za zgłoszenie, na przykład w określonych przewozach tranzytowych.
Przed zastosowaniem wyłączenia należy zatem ustalić, który uczestnik przewozu jest podmiotem zobowiązanym do przesłania zgłoszenia.
Kto odpowiada za zgłoszenie przewozu?
Podział obowiązków zależy od rodzaju transportu.
W przypadku przywozu towarów z innego państwa UE albo z państwa trzeciego do Polski obowiązek zgłoszenia spoczywa najczęściej na podmiocie odbierającym.
Przy przewozach po odprawie celnej z Polski do innego państwa członkowskiego obowiązek może spoczywać na podmiocie wysyłającym.
W przypadku przewozów rozpoczynających się i kończących poza Polską obowiązek może ciążyć na przewoźniku.
Po dokonaniu zgłoszenia przewoźnik powinien uzupełnić dane dotyczące środka transportu i zapewnić przekazywanie danych geolokalizacyjnych, jeżeli konkretny przewóz podlega SENT.
Kiedy przewozu nie trzeba zgłaszać?
Po zmianach z 20 czerwca 2026 r. obowiązek nie występuje co do zasady przy:
Sprzedaży krajowej
Transport odzieży lub obuwia pomiędzy polskimi przedsiębiorcami nie podlega SENT.
Przesunięciach międzymagazynowych
Firma może przemieszczać towary pomiędzy własnymi magazynami i sklepami w Polsce bez zgłoszenia.
Zwykłej WDT
Wysyłka odzieży lub obuwia z Polski do kontrahenta w innym państwie UE jest co do zasady wyłączona, poza szczególnymi przypadkami związanymi z wcześniejszą odprawą celną w Polsce.
Eksporcie
Wywóz towarów z Polski poza Unię Europejską nie podlega zgłoszeniu SENT z tytułu przewozu odzieży lub obuwia.
Przesyłkach poniżej progów
Jeżeli masa lub liczba sztuk nie przekracza progów określonych w przepisach, obowiązek nie powstaje.
Przewozach pocztowych
Wyłączenie obejmuje towary przewożone przez operatorów pocztowych w paczkach pocztowych w rozumieniu Prawa pocztowego.
Przykład 1: zakup odzieży z Niemiec
Polska spółka kupuje 500 kg odzieży od niemieckiego kontrahenta. Towar jedzie z magazynu w Berlinie do magazynu spółki w Warszawie.
Jest to przewóz rozpoczynający się poza Polską i kończący się na terytorium kraju. Towar przekracza próg 31,5 kg.
Taki transport może podlegać SENT jako WNT.
Przykład 2: sprzedaż do polskiej sieci sklepów
Polski dystrybutor wysyła 800 kg odzieży z magazynu w Łodzi do magazynu sieci handlowej w Krakowie.
Jest to sprzedaż krajowa pomiędzy przedsiębiorcami.
Przewóz nie podlega SENT, mimo że masa przesyłki przekracza 31,5 kg.
Przykład 3: import do własnego magazynu
Importer sprowadza obuwie z Chin. Towar zostaje odprawiony w polskim porcie, a następnie jest przewożony do własnego magazynu importera.
Przesyłka obejmuje 2 000 sztuk obuwia.
Taki przewóz może wymagać zgłoszenia SENT.
Przykład 4: import i sprzedaż krajowa po odprawie
Towar zostaje odprawiony w Polsce, a następnie bezpośrednio sprzedany polskiemu odbiorcy i przewieziony do jego magazynu.
Taki transport może korzystać z wyłączenia przewidzianego dla krajowej dostawy.
Przykład 5: odprawa w Polsce i transport do Czech
Odzież z państwa trzeciego zostaje dopuszczona do obrotu w Polsce, a następnie jedzie bezpośrednio do kontrahenta w Czechach.
Taki przewóz może podlegać SENT jako dostawa realizowana po odprawie celnej w Polsce.
Jak firma powinna oceniać każdy transport?
Najbezpieczniej analizować przewóz według stałej kolejności.
Najpierw należy ustalić kod CN. Następnie trzeba sprawdzić masę brutto albo liczbę sztuk. Kolejnym krokiem jest określenie miejsca rozpoczęcia i zakończenia przewozu.
Firma powinna również odpowiedzieć na pytania:
- czy jest to sprzedaż krajowa, WNT, WDT, import, eksport czy tranzyt,
- gdzie nastąpiła odprawa celna,
- czy towar jest przewożony do własnego magazynu czy do klienta,
- czy zastosowano procedurę 42 00,
- czy zgłaszający posiada status AEO,
- czy transport korzysta z innego wyłączenia.
Dopiero po zebraniu tych informacji można prawidłowo ocenić obowiązek.
Szersze omówienie nowych obowiązków regulacyjnych, w tym zmian w monitorowaniu przewozu towarów, znajduje się także na stronie webinaru o SENT 2026 i innych obowiązkach dla firm.
Najczęstsze błędy po zmianach
Największym ryzykiem jest uznanie, że odzież i obuwie zostały całkowicie wyłączone z SENT.
Do częstych błędów mogą należeć:
- brak zgłoszenia WNT,
- pominięcie przewozu po imporcie do własnego magazynu,
- potraktowanie procedury 42 00 jak zwykłej WDT,
- błędne liczenie sztuk obuwia jako par,
- niewłaściwe ustalenie masy brutto,
- nieprawidłowy kod CN,
- nieuwzględnienie przesyłek mieszanych,
- automatyczne uznanie każdego tranzytu T1 za wyłączony albo objęty SENT.
Problemem bywa również brak współpracy pomiędzy działem celnym, logistyką, magazynem i księgowością. Każdy z tych działów może posiadać tylko część informacji potrzebnych do prawidłowej oceny.
Odzież i obuwie w SENT po nowych zmianach – podsumowanie
Po 20 czerwca 2026 r. obowiązki SENT dla branży odzieżowej i obuwniczej zostały ograniczone, ale nie zniknęły.
Zgłoszenia nadal mogą wymagać przede wszystkim:
- wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów,
- import z państwa trzeciego do Polski,
- przewóz po odprawie celnej do własnego magazynu,
- wewnątrzwspólnotowa dostawa realizowana bezpośrednio po odprawie w procedurze 42 00,
- określone przewozy tranzytowe przez terytorium Polski.
Z obowiązku wyłączono natomiast większość sprzedaży krajowej, przesunięcia pomiędzy własnymi magazynami, standardową WDT, eksport oraz przewozy pomocy humanitarnej.
Najważniejsze jest prawidłowe rozpoznanie modelu transakcji. Dwa transporty tego samego towaru mogą podlegać różnym zasadom tylko dlatego, że jeden jedzie do własnego magazynu, a drugi bezpośrednio do krajowego kupującego.
Dlatego firmy powinny wdrożyć procedurę, która przed rozpoczęciem przewozu sprawdza kod CN, próg ilościowy, kierunek transportu, miejsce odprawy celnej i rolę każdego uczestnika.
